محترمانه فریاد زدن را دوست دارم...

اینکه با رگباری از کلمات منطقی و آرام طرفت را مُجاب کنی

که حق را به تو بدهد...

یک ماهی می شود که مقابل اتفاقاتی که ذهنم را مشوش می کرد ٬

به لطایف الحیل بی سابقه ای برخورد می کنم...

موهبتیست ٬اینکه صبور و کمی مهربان و در عین حال قاطع باشی...

گویی کودک درونم خیال بالغ شدن دارد...