کاش می شد آدم با بعضی از خاطره هایش همچون

استالین با رفقایش برخورد کند...

یک جور تصفیه حساب خونین اما بی صدا که آب از آب تکان نخورد...

قسمت هایی را که دوست ندارد چنان سانسور کند که انگار

از اولش هم چیزی نبوده...