پلاک13

آدم می نویسد که چیزی نگوید...

پلاک13

آدم می نویسد که چیزی نگوید...

طبقه بندی موضوعی

خوب باشیم...

برای آدم هایی که درکمان میکنند و دوستمان دارند،

مواظب قلب های بزرگشان باشیم...

بودنشان را قدر بدانیم و نگذرایم سایه ی بودنشان از زندگیمان کم شود...

   ما آدم های قرن دوست داشتن های لحظه ای هستیم...

آدم های سرسری  در خواندن،توجه کردن،نوشتن،دوست داشتن،دیدن و تقریبا همه چیز...

انگار حوصله مان نمی شود زندگی کنیم...

ما دچاریم...

دچار  روزهایی که دارد از خاطر فراموشکارمان میبرد که متعلق به همیم...

آدم می نویسد که خوانده شود...

که درک شود...

اما دنیای مجازی دنیایی به مراتب دردناک تر از دنیای واقعیست...

با آدم هایی به مراتب ترسناک تر و البته صد برابر بیشتر بزک شده...

آدم هایی که حتی حوصله نمی کنند پای نوشته ات بنویسند((درکت )) می کنم و تمام...

حواسمان به هم نیست،به انسان بودن نیست، به حال دلمان نیست

و یک ریز هم غر می زنیم که دنیای عجب جای بدی شده...

در دنیایی که جنسیت ملاک توجه شده،ترجیح میدهم یک گوشه بنشینم

کتاب بخوانم یا سازم را کوک کنم و اگر چیزی مینویسم برای دل خودم باشد...

  • ۹۶/۱۰/۳۰
  • Omidreza